چگونه انعطاف پذیرتر شویم؟

چگونه انعطاف پذیرتر شویم؟

تمرین های کششی بسیار مفید هستند ولی آنها را باید تا حدی انجام دهید که به بدنتان فشار بیش از اندازه ای وارد نشود اگر دچار مشکلات کمر، مفاصل یا سایر مشکل های بهداشتی هستید، قبل از انجام این تمرین ها حتما با پزشک یا فیزیوتراپیست تان مشورت کنید

ادامه نوشته

اگر کشاله تان کش آمد...

اگر کشاله تان کش آمد...

نرمش های بازپروری عضلات کشاله ران

•  کشیدگی عضلات لگن از آسیب های شایع ورزشی است. این کشیدگی ها همچنین می توانند در اثر فعالیت های بدنی شدید در کسانی که آمادگی ندارند، هم ایجاد شوند. شایع ترین عضلات لگن که دچار کشیدگی می شوند عضلات اداکتور یا نزدیک کننده ران هستند...

نرمش های لگن مهم ترین قسمت درمان کشیدگی های عضلات کشاله ران هستند. انجام درست این حرکت های نرمشی باعث می شود درد و ناراحتی بیمار خیلی سریع تر بهبود یابد و از عود بعدی این آسیب ها جلوگیری به عمل آید. مهم ترین این حرکت ها، نرمش های کششی و تقویتی هستند که به نمونه هایی از آنها اشاره می شود. البته درصورتی که توانایی تحمل این نرمش ها را دارید، بهتر است آنها را انجام دهید.

ادامه نوشته

افسرده ترین بازیکنان فوتبال ایران!!!

افسردگی در دنیای فوتبال چیز عجیب و غریبی نیست. کافی است یک فوتبالیست مصدوم شود یا یک مهاجم توی گلزنی به مشکل بخورد تا در معرض انواع و اقسام مشکلات روانی قرار بگیرد. این چیزی است که در سال‌های گذشته، بار‌ها برای فوتبالیست‌های ایرانی و خارجی اتفاق افتاده. هنوز یادمان نرفته که کریم باغی، فوتبالیست مشهور سال‌های 60 در تیم‌های شاهین و پرسپولیس، همین چند سال پیش در گفتگوی بلندش با یکی از روزنامه‌های ورزشی اعتراف کرده بود که به خودکشی فکر می‌کند و بعدها ایمان مبعلی، محرم نویدکیا، جواد کاظمیان و دیگران هم به این فهرست اضافه شدند و تازه این‌ها فقط مشتی نمونه خروارند.

در روز‌های پایانی سال 82 یک اتفاق باعث شد تا خیلی از فوتبال‌دوستان ایرانی با اسم رباط صلیبی زانو آشنا شوند: مصدومیت محرم نویدکیا در مسابقه تیم ملی امید ایران با کره جنوبی. چند روز پس از این‌‌که تیم به ایران برگشت، خبر رسید که نوید‌کیا باید عمل جراحی انجام دهد و این به معنای دوری یک‌ساله او از فوتبال بود. محرم، آن موقع فقط 22 سالش بود و سال گذشته‌اش توانسته بود عنوان بهترین بازیکن سال 81 فوتبال ایران را از آنِ خود کند. اما این اتفاق، او را کاملاً از مسیر موفقیت دور کرد.  با وجود دوری یک‌ساله‌اش از فوتبال، مدیران باشگاه بوخوم آلمان با او قرارداد 2ساله امضا کردند و حتی هزینه جراحی و درمانش را در یکی از بهترین بیمارستان‌های آلمان هم به عهده گرفتند ولی این موضوع نتوانست روحیه از دست‌رفته نویدکیا را احیا کند. محرم در مدتِ 1 سالی که در بوخوم زندگی می‌کرد و انتظار می‌کشید تا دوران مصدومیتش به پایان برسد، حسابی به هم ریخت. مدام تاریخ بازگشت او به فوتبال، عقب می‌افتاد و موقعی هم که بالاخره به فوتبال برگشت، نتوانست به روز‌های اوج خودش برگردد؛ یا روی نیمکت بوخوم می‌نشست یا اصلاً فرصت نیمکت‌نشینی هم پیدا نمی‌کرد.

نویدکیا در آن مدت آن‌قدر افسرده شد که حتی به تماس تلفنی نزدیک‌ترین دوستانش هم جواب نمی‌داد. این مصدومیت، او را از قرار گرفتن در لیست برانکو برای جام‌جهانی 2006 هم حذف کرد. البته مصدومیت‌ ستار زارع و علاقه زیاد ایوانکوویچ به محرم باعث شد که در آخرین ساعات، او جای زارع را در لیست نهایی بگیرد، هر‌چند که اصلاً بازی به او نرسید و او یک نیمکت‌نشین محض بود. پس از پایان جام‌جهانی، نوید‌کیا دیگر در آلمان مشتری نداشت و به سپاهان برگشت؛ اما باز هم نتوانست دوران درخشان فوتبالش را تکرار کند و حتی در یکی از مسابقات سپاهان در لیگ قهرمانان آسیا دوباره آسیب دید. این‌بار دیگر نوید‌کیا به سیم آخر زد و بحث خداحافظی از فوتبال را پیش کشید. محرم شرط کرد که اگر باز هم احتیاجی به عمل جراحی وجود داشته باشد، دیگر فوتبال بازی نکند و اگرچه گفته می‌شود که احتیاجی به جراحی نیست، ولی به نظر می‌رسد که نمی‌توان افسردگی نوید‌کیا را به این سادگی‌ها ندیده گرفت. در جام ملت‌های آسیا در سال 2004 همه قبول کرده بودند که ایمان مبعلی یکی از پدیده‌های تیم ملی ایران خواهد شد.

مبعلی در آن سال‌ با 10 گلِ زده، توانسته بود نگاه‌ها را در مسابقات لیگ برتر به خود جلب کند و برترین بازیکن لیگ لقب بگیرد. با این حساب، همه خودشان را آماده کرده بودند تا ایمان مبعلی در جام ملت‌ها برای تیم ملی بازی کند اما برانکو اصلاً به او بازی نداد تا مسابقه نهایی با چین. 5 دقیقه مانده به پایان مسابقه، ایوانکویچ او را به زمین فرستاد تا یکی از ضربات پنالتی را بزند. ایمان دومین ضربه پنالتی را زد و پنالتی را خراب کرد. ایران باخت و از آن مسابقات حذف شد و بازیکنان تیم ملی هنوز شوک مبعلی پس از آن پنالتی را به خاطر دارند. او تا نیم ساعت پس از پایان بازی روی چمن گریه می‌کرد و 24 ساعت تمام، خودش را توی اتاقش محبوس ‌کرد. ایمان حتی پس از بازگشت به ایران، تا مدت‌ها جواب تلفن نمی‌داد و حتی بازیکنان تیم ملی هم از او خبری نداشتند تا این‌که پس از یک ماه، در ایذه دیده شد. او در تمام این مدت، کنار خانواده‌اش بود، در ایذه. شوک روانی آن پنالتیِ بربادرفته کاری کرد که مبعلی، سال آینده در تیم باشگاهی‌اش (فولاد) هیچ ضربه پنالتی را نزد. البته او یک بار ریسک کرد، ولی باز هم ضربه او به اوت رفت تا مبعلی ماه‌ها از پنالتی بترسد. به این ترس، البته باید افسردگی او را هم اضافه کرد، چراکه برانکو او را برای مسابقات مقدمات جام‌جهانی 2006 به اردوی تیم ملی دعوت نمی‌کرد. در اردو‌هایی هم که ایوانکوویچ، دعوتش می‌کرد؛ دست آخر مبعلی روی سکو‌های ورزشگاه می‌نشست و با این سناریو، اصلاً عجیب نبود که او یکی از افسرده‌ترین فوتبالیست‌های ایران لقب بگیرد.  ایمان در سال 84 افت محسوسی کرد و انگیزه‌ای هم برای پیشرفت نداشت. کاملاً گوشه‌گیر شده بود و رغبتی برای گفتگو با خبرنگاران نشان نمی‌‌داد و هر جایی هم که حرف می‌زد، صحبت از افسردگی و کنار گذاشتن فوتبال بود. این افسردگی بالاخره به انتقال مبعلی به باشگاه‌های اماراتی ختم شد؛ اتفاقی‌ که خودش هم می‌دانست به سود او نیست ولی انگار طاقت مبعلی برای بازی در ایران تمام شده بود و دیگر چاره‌ای نداشت. اما به نظر می‌رسد او در امارات هم روز‌های خوبی ندارد. وضع روحی‌اش هنوز خراب است و دیگر نشانی از آن فوتبالیست ایده‌آلِ دو سال گذشته را نمی‌شود در او دید.

جواد کاظمیان (داغ برادر)

مهدی در تمام مسابقات پرسپولیس به استادیوم می‌رفت تا بازی جواد را تماشا کند. می‌گفتند آن‌ها از کودکی همیشه با هم بودند و تمام روز را با هم می‌گذراندند. در آن سال‌هایی که جواد، ستاره پرسپولیس و یکی از ارکان تیم ملی امید بود، درست پیش از مسابقه تیم امید با کره جنوبی، اتفاقی برایش افتاد که اردوی تیم را به هم ریخت. دقیقاً دو شب پیش از مسابقه، مهدی در استخر خانه غرق شد و تا این خبر به اردوی تیم رسید، بازیکنان به قدری شوکه شدند که دیگر محمد مایلی‌کهن، سرمربی وقت امید، هم نمی‌توانست تیم را جمع کند.

کاظمیان آن شب از اردوی تیم امید بیرون زد و تا ماه‌ها در زمین فوتبال دیده نشد. مرگ برادرش در استخر، او را از فوتبال دور کرد. ماجرا به جایی کشیده بود که او فوتبال را عامل مرگ مهدی می‌دانست و از آن نفرت داشت: «من با پولی که از فوتبال درآوردم، خانه‌ای خریدم که استخر داشت و برادرم توی آن استخر مرد.» او با این استدلال، مدتی از فوتبال کنار کشید.

چند ماه بعد، کاظمیان به فوتبال برگشت. با وجود آن‌که او سنت عصر پنج‌شنبه‌ها را برای رفتن سر مقبره برادرش در کاشان فراموش نکرده بود، اما دیگر قید کنار گذاشتن فوتبال را زد و به فوتبال برگشت. او پس از هر گل، پیراهنش را بالا می‌زد تا تمام تماشاگران، تصویر برادرش را روی تی‌شرت زیرپیراهنش ببینند.

جواد هنوز هم مایه‌هایی از افسردگی دارد. او در باشگاه‌های امارات هم تمام ساعات بیکاری‌اش را در خانه می‌گذراند و با بقیه لژیونر‌های ایرانی امارات نمی‌جوشد. افسردگی او به قدری جدی است که بار‌ها به خودکشی فکر کرده و حتی در چند گفتگو با نشریات ورزشی هم به آن اعتراف کرده. می‌گویند برانکو، مربی سابق تیم ملی، تأثیر زیادی در بروز افسردگی او داشته. برانکو در روز‌هایی که کاظمیان برای بازی در تیم ملی کاملاً آماده بود، یا او را به تیم ملی دعوت نمی‌کرد یا وادارش می‌کرد به نیمکت‌نشینی. و هنوز هم به نظر می‌رسد که فوتبال جواد از دوران اوجش فاصله بسیار دارد.

جراحی‌های پی‌درپی

ماجرای افسردگی فوتبالیست‌ها فقط به فوتبال ایران محدود نمی‌شود. در فوتبال اروپا هم نمونه‌های زیادی هستند که کارشان به داروهای اعصاب و روان‌ و مراجعه به روان‌پزشک و بستری در آسایشگاه‌های اعصاب و روان ‌کشیده است. سباستین دایسلر، هافبک بایرن مونیخ را تقریباً تمام تماشاگران ایرانی فوتبال می‌شناسند؛ فوتبالیست 27 ساله‌ای که همه، او را با مصدومیت‌هایش می‌شناسند. باور کردنی نیست اما دایسلر در 8 سال گذشته، 5 مرتبه زانویش را جراحی کرده و این جراحی‌های متوالی، حتی روحیه تمرین برای او باقی نگذاشته بودند و به قدری روحیه‌اش خراب شده بود که چاره‌ای ندید جز مراجعه به یکی از مشهورترین روان‌پزشکان آلمانی (دکتر فلورین‌ هالبسونر) که البته مشکلش با مراجعه سرپایی به مطب او هم حل نشد و در 3 سال‌ گذشته 2 بار در کلینیک اعصاب و روان بستری شد. او در سال 82 هم به مدت 5 ماه در کلینیک بستری بود ولی انگار این درمان برای او کارساز نبود، چرا‌که پس از آخرین جراحی‌اش در فروردین 85 و بازی در جام‌جهانی 2006 به سرش زد که از فوتبال خداحافظی کند، آن هم در 27 سالگی که دوران اوج یک فوتبالیست به حساب می‌آید.

                                                                                                            منبع :http://www.sportscholars.ir

کشیدگی و پارگی های رباط , تاندون ها و عضلات

کشیدگی و پارگی های رباط , تاندون ها و عضلات

                

حرکت ناشی از انقباض عضلات و انتقال این انقباضات به مفاصل است. هر عضله توسط یک نوار فیبری به نام تاندون به استخوانهای یک سمت مفصل اتصال دارد. کشیدگی های ایجاد شده در عضله یا تاندون آنرا strain می نامیم. پارگی ناشی از کشیدگی چه کامل باشد چه جزئی می تواند در عضله, محل اتصال عضله به تاندون یا در داخل تاندون اتفاق بیافتد که همگی اینها را strain می نامیم.

پایداری مفاصل مرهون وجود نوارهای فیبری است که استخوانها را به هم اتصال می دهند و حرکات مفصل را در جهتی خاص امکانپذیر و در برخی جهات محدود می کنند این نوارهای فیبری را رباط می نامیم و به کشیدگی یا پارگی رباطها در اثر اعمال فشار یا  ضربه هم اسپرینمی گوییم.

strain و sprain علل ایجاد 

- این دو صدمه دیدگی هنگامی رخ می دهد که بدن تحت فشار و استرس قرار گیرد. در جریان این فشار عضلات و رباطها در جهتی انقباض یا تحت فشار قرار می گیرند که برای آن جهت خاص یا آن مقدار خاص از نیرو توانایی کافی ندارند و این فشارهای خارج از توان منجر به کشیدگی یا پارگی آنها خواهد شد. فشارهای وارده به بدن می توانند ناگهانی یا بصورت مزمن و در اثر انجام حرکات تکراری و غیر صحیح باشد.

علائم کشیدگی رباط و تاندون , عضله 

- درد مهمترین و اولین نشانه این آسیب است که می تواند بروز آسیب را بیان کند. در ورزش و تمرین بروز درد می تواند بدنبال یک حادثه خاص و ناگهانی و یا بتدریج و بدنبال حرکات مکرر و تکراری بصورت تدریجی رخ دهد.

- تورم ناحیه آسیب دیده تقریباً‌ همیشه وجود دارد که ظهور آن می تواند ناگهانی یا بتدریج طی چند ساعت باشد. هرگاه فیبرهای تاندون, رباط یا عضله آسیب ببینند مقداری خونریزی رخ می دهد البته این خونریزی امکان دارد طول بکشد تا بطور واضح زیر پوست مشاهده شود ( کبودی ).

- بخاطر درد و تورم معمولاً عضلات اطراف ناحیه آسیب دیده دچار انقباض ( اسپاسم ) می شوند.

- بدن با ایجاد درد, تورم و اسپاسم سبب می شود که از آن ناحیه کمتر استفاده شود تا روند بهبودی آن زودتر رخ دهد.

چه موقع به پزشک مراجعه شود 

- معمولاً در کشیدگی های عضله و رباط درد طی 2-1 روز اول کمی تشدید می شود و بعد به سمت بهبودی می رود. چنانچه بعد از استفاده از داروهای ضد درد یا انجام حمایتهای اولیه از محل آسیب ( بالا نگه داشتن محل, یخ درمانی, بانداژ محل و استراحت ) درد بهبود نیافت یا اگر درد شدیدتر شد باید به پزشک مراجعه نمود.

- چنانچه در اطراف مفاصل بزرگ ( زانو, ران, آرنج و مچ دست ) بتدریج تورم ایجاد شود هم لازم است به پزشک مراجعه شود.

- چنانچه مشکوک به شکستگی استخوان یا دررفتگی مفصل هستید.

- چنانچه به دنبال آسیب دچار بی حسی و گزگز شده اید. ( بررسی آسیب عصبی )

- چنانچه ناحیه صدمه دیده سرد یا دچار تغییر رنگ شده است ( بررسی آسیب عروقی )

معاینات و بررسی ها 

- در مورد مکانیسم پرسیده شود که در اثر اصابت ضربه بوده یا مقاومت در برابر کشش یا ... .

- معاینه کامل محل آسیب از نظر حس, حساسیت در لمس و کبودی و تورم و ... .

- بررسی مفصل بالا و پائین محل آسیب دیدگی .

- شاید برای رد شکستگی همراه انجام رادیوگرافی توصیه شود. رادیوگرافی از بافت نرم ( عضله, تاندون, رباط ) تصویری نمی دهد.

درمان کشیدگی های رباطی, تاندونی, عضلانی 

 مراقبت های اولیه در خانه :

- استراحت به ناحیه آسیب دیده

- سرما درمانی با یخ در محل آسیب : کمک به کاهش تورم و اسپاسم می کند.

- بانداژ کردن محل آسیب با باندهای نواری و کشی: به کاهش تورم کمک می کند.

- بالا نگه داشتن محل آسیب بالاتر از سطح قلب.

- استفاده از داروهای ضد درد ( استامینوفن ) و ضد درد, ضد التهاب ( ایبوبروفن )

 درمان پزشکی :

- گاهی بر حسب تشخیص پزشک برای کشیدگی های شدید و پاره شدگی ها استفاده از آتل لازم است.

- چنانچه پاره شدگی کامل در عضله یا رباط داشته باشیم جراحی لازم می شود.

پیشگیری 

- گرم کردن کافی ( حداقل 15 دقیقه ) قبل از ورزش

- انجام حرکات کششی مناسب ( که حداقل 20 ثانیه هر کشش طول بکشد ) بر روی عضلات درگیر در ورزش یا کار مربوطه.

- عدم انجام فعالیتهایی که می توانند سبب آسیب شوند و بدن آمادگی آنها را ندارد مثل بلند کردن اجسام سنگین.

پیش آگهی 

- هدف از درمان کشیدگی ها و پارگی های عضلانی, رباطی بازگشت به وضعیت قبل از آسیب دیدگی است لذا منظور این است که هدف بهبودی کامل است. زمان لازم برای بهبودی بستگی به شدت آسیب دارد. این زمان می تواند از چند روز در پیچ خوردگی مچ پا تا چند ماه در پارگی رباط زانو که جراحی شده است متفاوت باشد.

                                                      منبع :وبسایت فدراسیون پزشکی ورزشی

کاربرد سرمادرمانی در آسیب های ورزشی

کاربرد سرمادرمانی در آسیب های ورزشی
امروزه از سرما درمانی به طور گسترده برای جراحات حاد ورزشی و نیز توانبخشی ورزشکاران آسیب دیده استفاده می شود، اثرات سودمند این شیوه درمانی عبارتند از : کاهش جریان خون سطوم آسیب دیده( جهت کاهش تورم)، تسکین درد(عامل بی حی کننده و کاهش درد) و کاهش اسپاسم عضله و کاهش متابولیسم بافت.

انواع مختلف مدل های سرمازا شامل گاز های سرد کننده، شناوری در آب رسد و اتیل کلراید است و موثر ترین روش سرمادرمانی در صدمات حاد همان یخ درمانی است که می توان به مدت 30 دقیقه آن را به کار برد و سپس به مدت 90 دقیقه بسته یخ را برداشت تا دمای بافت به دمای عادی بدن برگردد. در صدمات اندام ها جایی که تورم متوسط تا شدید اطراف مفصل وجود دارد، شناوری در آب سرد می تواند بیشترین تاثیر را داشته باشد ضمن اینکه یکی از موثر ترین روش های سرمادرمانی برای کاهش درد و تورم در صدمات مزمن استفاده از ماساژ ملایم بافت با قلب یخ است.
 بسته به روش، دمای شروع و زمان کاربرد سرما ؛ دمای پوست، زیر پوست، بین مولکولی و مفصل تغییر  می کند و نتایج مطالعات نشان می دهد که حتی بعد از برداشتن عوامل سرمازا، افت دمای بین مولکولی همچنان ادامه می یابد. همچنین نتایج تحقیقات روی سرما و جریان خون نشان می دهد که با کاربرد سرمای سطحی جریان خون افزایش می یابد و زمانی که سرما را برای یک ناحیه بزرگ از پوست به کار می بریم جریان خون کاهش می یابد.
همچنین عملکرد حرکتی نیز از سرما تاثیر می پذیرد در دمای بحرانی اطراف 18 درجه سانتیگراد عملکرد عضله کاهش می یابد. همچنین با کاربرد سرمای زیر 15 درجه سانتیگراد التهاب افزایش می یابد.
در نتیبجه در زمان استفاده از عامل سرمازا باید احتیاط کرد چرا که کاربرد طولانی مدت از سرما در دماهای پایین می تواند اثرات زیان آوری  داشته باشد. نتایج مطالعات نشان می دهد که سرد کردن موضع آسیب دیده با یخ همراه با فشار باعث فلج گذاری اعصاب سطحی نوار مجاور
می شود. به عنوان مثال سرد کردن پای آسیب دیده فوتبالیست ها با یخ همراه با فشار ناشی از حوله پلاستیکی به مدت 90 دقیقه باعث فلج عصب پرونئال مشترک و در نتیجه آن باعث افتادگی پا می شود و بهبودی کامل عملکرد این عصب در ورزشکاران بعد از 5 هفته صورت می گیرد.
                                                                        منبع :وبسایت فدراسیون پزشکی ورزشی

دوست دارید بدونید چند بار به برنامه 90 sms دادین؟؟!

---

---

چهار تا صفر (oooo) رو به شماره 2000090100  ارسال کنید تا تعداد دفعاتی رو که به برنامه نود sms فرستادید به شما بگه.